سازمان توسعه و همکاری‌های اقتصادی (OECD) در این باره گفت: روند گسترش چاقی در کشورهای در حال توسعه بسیار سریع است.
این در حالی است که کشورهای دارای درآمدهای پایین نمی‌توانند خود را با عواقب چاقی در سال‌های آینده تطبیق دهند.
افزایش میزان چاقی در کشورهای صنعتی مانند انگلستان و آمریکا همراه با افزایش ابتلا به بیماری‌های قلبی، سرطان و دیابت بوده‌ است، اما تحقیقات نشان می‌دهد این روند در حال انتقال به کشورهای در حال توسعه است و آن‌ها بیش از پیش در معرض خطر قرار گرفته‌اند.
در عین حال افزایش سطح رفاه در برخی از کشورهای در حال توسعه باعث شده مردم آن‌ها شیوه زندگی غربی را در پیش بگیرند. اکنون OECD معتقد است بار چاقی از کشورهای توسعه یافته به سمت کشورهای در حال توسعه در حال حرکت است. نزدیک به 50 درصد از بزرگسالان در کشورهایی که در OECD عضو هستند دچار اضافه وزن و چاقی مفرط هستند.
در حال حاضر نزدیک به 20 درصد از هندی‌ها و 30 درصد از چینی‌ها دچار چاقی مفرط هستند و آمارها نشان می‌دهد آمارها به شدت در حال بدتر شدن هستند.
البته رشد میزان چاقی در این کشورها نسبت به برخی کشورهای دیگر کند است. در پیش گرفتن شیوه زندگی سالم، وضع کردن مالیات روی غذاهای پر چرب و یارانه روی غذاهای سالم، در پیش گرفتن سیاست‌های دولتی برای برچسب گذاری درست روی غذاها و نظارت دقیق‌تر روی تبلیغات غذایی همه می‌توانند در کاهش رشد چاقی در کشورها موثر است.
مطالعات نشان می‌دهد در پیش گرفتن این سیاست‌ها می‌تواند یک میلیون سال دیگر زندگی با سلامت کامل را به کل جمعیت کشور هندوستان و 4 میلیون سال دیگر به کل جمیعت کشور هند اضافه کند.
بی‌بی‌سی، 12 نوامبر

روانپزشکان می‌گویند: ذهن پریشان و سرگردان با افکار درهم ریخته می‌تواند سبب غمگینی و افسردگی شود.

 برخی از کارشناسان و متخصصان می‌گویند تمرکز ذهنی کلید موفقیت در کارها است و این بار روانپزشکان تاکید کردند که تمرکز ذهن علاوه بر موفقیت، جاده و شاه راهی به سوی شادمانی و خرسندی است.

به گزارش شبکه خبری سی بی اس نیوز، در عوض افرادی که ذهنی سرگردان و پریشان دارند از یک غمگینی و افسردگی عمومی رنج می‌برند.

این روانپزشکان می‌گویند: ذهن حیوانات به طور کامل تمرکز روی هدفی است که در نظر دارند و از هدفشان دور نمی‌شود، اما برعکس انسان‌ها در کارهای روزانه حداقل 47 درصد از ذهنشان پریشان و سرگردان است و روی کاری که انجام می‌دهند، متمرکز نیست. به نظر می‌رسد که این سرگردانی ذهنی تاثیر بسیار شدیدی روی سلامت احساسی انسان‌ها دارد.

روانپزشکان هاروارد تاکید کردند: ذهن انسان یک ذهن سرگردان است و ذهن سرگردان غمگین است.

آن‌ها تصریح کردند: افراد در هنگام عشق ورزیدن، ورزش کردن و گفت وگو شاد هستند و برعکس هنگام استفاده از رایانه‌ و استراحت غمگین‌ترین حالت را دارند. اگر به ذهن اجازه پرسه زدن بدهید، باعث نگرانی شما می‌شود و شادی را از شما سلب می‌کند.

یافته های پژوهشی مرکز مطالعات سازمان ملی جوانان نشان می دهد حدود 45 درصد از طلاقها به نحوی با آشنایی پیش از ازدواج از طریق دوستی یا آشنایی در محل کار و یا تحصیل جوانان مرتبط است.

 این آمار طلاقها به نحوی مربوط به زوجهایی می شود که آشنایی آنها برای ازدواج به دو روش دوستی یا آشنایی و ارتباط در محل کار و تحصیل بوده است.

یکی دیگر از مسائلی که در نظر سنجی موردی طلاق بررسی شده، موافقت خانواده ها با ازدواج زوجهای در آستانه طلاق است که بر اساس آن اغلب ازدواجهایی که منجر به طلاق شده از ابتدا با مخالفت خانواده روبرو بوده است. نتایج این مطالعه در مورد عوامل پایداری ازدواج نیز مشخص کرده که هرچه طول مدت نامزدی طولانی تر شود طلاق کاهش می یابد.

مرکز مطالعات راهبردی سازمان ملی جوانان بر اساس مطالعات انجام شده در مورد وضعیت ازدواج و طلاق در استانهای مختلف در سالهای 83 تا 88، اعلام کرد: برخی استانها رشد منفی ازدواج داشته اند، اما در مجموع در چند سال گذشته نرخ رشد ازدواج در کشور در حال افزایش بوده که البته میزان رشد آن کم است و مقایسه آمار 6 ماهه اول سال 88 با سال 89 نشان می­دهد که ازدواج 3.2درصد رشد داشته است.

بر پایه این گزارش مولفه­های مختلفی در مورد دلایل تاخیر ازدواج قابل اشاره است و بر اساس نظر سنجی انجام شده در بین جوانان بر خلاف تصوری که عوامل اقتصادی را عامل تاخیر ازدواج می دانند، اولین و مهمترین عامل تاخیر ازدواج عوامل فرهنگی است.

در تحقیقات میدانی صورت گرفته مشخص شد که 20.1 درصد پاسخگویان علت تاخیر در ازدواج را کمی سن می دانند یعنی معتقدند که سن آنها برای ازدواج کم است و 16.5درصد ادامه تحصیل را عامل ازدواج نکردن دانسته اند و در این بین مشکلات اقتصادی در رتبه سوم تاخیر در ازدواج می باشد. بنابراین می توان نتیجه گرفت مشکل اول تاخیر در ازدواج مسایل فرهنگی است.

 همچنین بر اساس نظرسنجی انجام شده در شهر تهران مشخص گردیده که 72 درصد اولین خواستگاریها از دختران بین سن16 تا 20 سالگی و 11 درصد نیز قبل از سن 16 سالگی رخ داده است، به این ترتیب 83 درصد اولین خواستگاریها قبل از سن 20 سالگی رخ داده است. از این رو اغلب خانواده ها یا دختران معتقدند که سنشان برای ازدواج مناسب نیست به همین دلیل به خواستگاران جواب منفی می دهند.

براساس این تحقیقات می توان به این نتیجه رسید که بیشترین عوامل در تاخیر ازدواج و افزایش طلاق در کشور ریشه فرهنگی دارد. از این رو می توان با تقویت عوامل مثبت فرهنگی در ازدواج و خذف موانع منفی، ازدواج به هنگام و پایدار را در خانواده ها و جامعه نهادینه کرد.